Reacties op blog over creativiteitskillers
De weblog over dat creativiteit door scholen en bedrijven om zeep wordt geholpen, is door honderden mensen gelezen en we hebben nogal wat reacties gehad. De bijdrage was ook op diverse LinkedIn-groepen te lezen.
Beste Paul,
Dank je voor het delen van deze informatie. Prachtige woorden en video.
Zowel zakelijk als prive voel ik mij helemaal aangesproken.
Het moeizaam voortploeteren in het 2e jaar gymnasium van mijn dochter houden we voor gezien. We gaan op zoek naar een leuke school, waar zij haar creatieve persoonlijkheid volledig kan ontplooien.
Met veel dank en hartelijke groet,
De schrijver stuurde mij deze e-mail. Daarom is de naam niet vermeld.
Kitty
Hoe meer regels, hoe minder creativiteit en zelf-oplossend vermogen. Bovendien verhogen veel regels de ergernis, aangezien je ze ook nog eens allemaal moet onthouden en men op elkaar gaat letten of men zich wel aan de regels houdt!
Hoe komt het nou dat in een overbevolkt land in het oosten het verkeer gewoon lekker aan alle kanten doorstroomt, ook al wordt je links en rechts ingehaald. Jij bent eerst, dus jij mag ook weer als eerste door. En dat in Nederland bij een defect stoplicht er bijna een opstopping gebeurd of ongeluk door ikke, ikke ikke mentaliteit.
Mensen wordt hier in Nederland helaas afgeleerd voor zichzelf te denken en wij wennen er te veel aan dat er voor ons wordt gedacht, is mijn mening.
Met veel plezier denk ik terug aan mijn tijd in Atjeh. Er was niets, dus werd mijn creativiteit weer wakkergemaakt. Wat een rust, wat een heerlijkheid het leven te nemen zoals het kwam.
Thuis in Nederland overviel me hier de overorganisatie, ik moest weer helemaal wennen. Die rust, die “het komt zoals het komt en gaat zoals het gaat”, is hier gewoon niet mogelijk.
En wat voel ik mijn vaak een Don Quichote als ik weer tegen die regelwindmolens strijd….
chartkamp
Goed stukje! Zeker de moeite waard om eens goed na te gaan wat onderwijs dan wel zou moeten zijn .. er zit toch iets fundamenteel fout in de aanname dat je door formele scholing goed terecht komt. De vraag wordt nooit gesteld, hoe zou je terecht gekomen zijn als scholing op een heel andere manier ingericht zou zijn, waarbij niet een vooropgesteld vakkenpakket als doel zou gelden, maar wanneer je een eigen curriculum zou hebben kunnen samenstellen. Het vaste curriculum komt voort uit de aanname dat er een vaste kennis zou bestaan die iedereen tot zich moet nemen. Wat voor mij van waarde is als kennis, hoeft dat niet voor een ander te zijn. Sterker nog, het bellemert je die kenis uit te bouwen die je werkelijk nodig hebt om datgene te kunnen doen waar je goed in bent. Sudbury scholen pakken het heel anders aan. Ookal bestaat dit type onderwijs al sinds 1968, de manier van werken wordt nog altijd heel erg eng gevonden. De resultaten zijn echter heel erg goed .. zelf al van de eerste scholen die sinds enkele jaren in Nederland bestaan.
Detlef
Er zijn gelukkig ook andere stromingen aan het ontstaan;
- www.webforum.com
- http://www.google.com/intl/en/corporate/culture.html
al kan het natuurlijk nog veel beter.
Evert
Tijd om te kiezen voor ander onderwijs? Vrije scholen (in allerlei vormen en maten) besteden al vele jaren ook aandacht aan andere capaciteiten, naast IQ wordt er steeds vaker gesproken over EQ. Zolang we de CITO in de huidige vorm houden aan het eind van de basisschool is er echter weinig ruimte voor andere (basis)onderwijsvormen.
Wees nou eens eerlijk: waar heb je in jouw werk het meeste aan? Zaken die je geleerd hebt in je opleiding of zaken die je in de praktijk hebt geleerd?
Maarten van Kranenburg
Ik heb niet het idee dat er gekeken wordt naar welke opleiding je hebt gedaan in de branche waarin ik werk (Media). Ervaring daar gaat het om.
Caroline Rijnbeek
Helemaal mee eens, en een prachtig filmpje.En het kan zo anders. Zie: http://www.youtube.com/watch?v=7Y2sj_G4Njg
Karine Lintvelt
@paul, afgelopen week heb ik het boek ‘Doe waar je goed in bent’ van Leo van der Burg gelezen (http://www.tricona.nl). Enorm interessant.
In dit boek wordt uitvoerig geschreven over talenten. Kenmerkend voor talent is dat het niet ‘aan te leren’ is. Je hebt het en moet het ermee doen.
Talent in relatie tot scholing etc. We moeten meer met ons talent doen, waardoor we creatiever kunnen zijn.
Stephan Bon
Scholen worstelen enorm met de vernieuwde/veranderde rol die ze zouden moeten spelen. Kinderen ondersteunen hun eigen talent te ontwikkelen, in hun eigen tempo (en iets meer), op hun eigen beste manier, is extreem lastig als je het probeert te ‘proppen’ in tientallen jaren onderwijsmethodiek… Toch ontkomen we er niet meer aan. Ontwikkelingen zijn er, zij het mondjesmaat: http://blog.calanza.com/post/Weg-met-de-schoolvakanties!.aspx
Edwin de Bree
Scholen en bedrijven zijn eenzijdig gericht om academische intelligentie volgens een lineair proces uit te nutten of aan te brengen. Met angst en wantrouwen als vertrekpunt en dwang als middel. Resultaat? goedgeoraniseerde middelmatigheid en eenheidsworst. Daar waar creativiteit (het proces van het hebben van unieke ideeen die waarde genereren) zelfontplooiing in de snel veranderende samenleving primaire voorwaarden zijn voor het voortbestaan. Interessant filmpje op youtube over het onderwerp: How school kills creativity van Sir Ken Robinson. Zie video.
Wilfred Bastiani
Da’s de moderne rationele wereld versus de gevoelsmatige wereld. Zo snel mogelijk (moeten) weten wat er speelt in plaats van aanvoelen wat daadwerkelijk speelt. Da’s inderdaad een grote ommekeer. Ik pas het daar waar mogelijk is, zeker toe in mijn trainingen. Met veel meer genoegen bij hun over het “idee” dat de cursisten echt iets geleerd hebben !
Naschrift, in aanvulling op het artikel:
Een belangrijk probleem bij het huidige onderwijs is het werken met eindtermen. Dat betekent dat iedereen aan dezelfde eindnormen moet voldoen. Dus niet waar je goed in bent wordt versterkt, maar er wordt eindeloos getrokken aan je minder sterke kanten. Dat tast de motivatie van de leerling aan omdat het hem/haar wijst op zwakke kanten en ontkent het grote potentieel dat iemand heeft op bepaalde specfieke punten.
Het denken in eindtermen moet eens kritisch tegen het licht worden gehouden.
Waarom ik deze bijdrage heb geschreven
Als bureau ben ik werkzaam in de creatieve sector, mijn bureau leeft er van. Het is van groot belang voor onze economie en voor de creatieve sector zelf, dat we de waarde van creatieve mensen gaan inzien. Door intensieve samenwerking met creatieve mensen, ben ik gaan inzien hoe ons onderwijs en bedrijfsleven faalt deze mensen toe te laten komen aan hun voor ons zo belangrijke talenten: het talent om de wereld te verfraaien met kunst, fotografie, vormgeving.
Paul de Bruijn | Bureau Arnhem
