‘Zorg dat je een goede opleiding hebt.’ Wie heeft dat niet gehoord van zijn of haar ouders? En we gingen er tegenaan. Stampen, kennis opdoen, gedragingen afleren, gerichter denken, meer weten, minder scheppen. De school als creativity killer?

Er is aangetoond dat het divergerend vermogen (zonder dat is er geen creativiteit) van mensen drastisch afneemt met de jaren. Opvoeding en vooral school (netjes binnen de lijntjes kleuren!) is daar debet aan. Het divergerend vermogen bij
- kinderen van 3 – 5 jaar is gemiddeld 98%
- kinderen van 8 – 10 jaar is gemiddeld 32%
- kinderen van 13 – 18 jaar is gemiddeld 10%
moet ik verder gaan of krijg je het al Spaans benauwd?
- volwassenen vanaf 25+ is gemiddeld 2%

Beslissers denken convergent, creatievelingen divergent.
Zet een convergente denker en een divergente denker bij elkaar en je krijgt een mooie mix of het wordt niks. Beide zijn nodig voor een creatief proces: je begint met vrij denken, ruimte scheppen, de grenzen opzoeken. Maar dan moet er een moment komen dat er getrechterd wordt: indikken van opties, keuzes maken.
Maar we hebben een land vol van convergente denkers. We hebben jaren achter de rug waarin de meeste studenten ‘in het management’ wilden.

Creatievelingen hebben het zwaar in het traditionele onderwijs
Voor leerlingen met een creatieve geest moet de schooltijd over het algemeen geen pretje zijn (geweest). De structuren, het lange zitten, de geestelijke onvrijheid, het maakt dat zij zich al snel een buitenbeentje voelen. Het is vooral deze groep die zich snel verveelt en als onaangepast door de opleiding struikelt.
Ik heb het niet onderzocht, maar hoeveel van hen worden ten onrechte gediagnosticeerd als dyslectisch, ADD, ADHD door druk en speels gedrag, te weinig concentratie en het steeds opzoeken van grenzen?
Sommigen studenten slagen er in om door gepaste afstand van het onderwijssysteem te houden, om een hoger percentage (dan boven staat vermeld) vast te houden en later als creatief door het leven te gaan.

En na de opleiding gaan we gewoon door met het trimmen van creativiteit
In een doorsnee bedrijf gaat het er niet veel anders aan toe als op de opleiding die er aan vooraf ging.
Het begint al bij de voordeur: de functiebeschrijving in de personeelsadvertentie laat weinig ruimte voor enige eigen invulling. Alles staat al vast: je plek in de organisatie, je taken en verantwoordelijkheden, je salaris, je baas, je werktijden. Weg speelruimte, niet te druk doen, niet over de grenzen gaan, geen gekke voorstelletjes doen, je baas niet passeren en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Wanneer geven we de creatieven de ruimte?
Goed, de treinen rijden op tijd door discipline en regels, het licht brandt door meervoudige beveiligde systemen en gecontroleerde procedures, maar daarbuiten snakt een samenleving naar nieuwe ideeën, naar schoonheid van de kunst, van vormgeving.
Het wordt tijd dat we ook in de schoolbanken en de bureaustoelen meer oog krijgen voor al die creatieve mensen en de ruimte die ze nodig hebben om te zijn wie ze (willen) zijn.

Kijk naar deze TED-presentatie over hoe scholen de ontwikkeling van leerlingen en studenten belemmeren. Sir Ken Robinson vindt creativiteit nu net zo belangrijk als kunnen lezen en schrijven.

Meer op Denkbeeldenstorm.

Lees de reacties

This entry was posted on maandag, februari 8th, 2010 at 00:00 and is filed under Inspiratie.  Tagged add, adhd, creativiteit, dyslectie, kunst, school, vormgeving You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.